Home

Daar gaat de profeet!          

Soms kan je helemaal geen afscheid nemen!

Toen ik achttien jaar was crepeerde ik op mijn vrije dagen van de maagpijn. Via mijn huisarts kwam ik bij een internist terecht. Het ene onderzoek na het andere volgde. Maar er  kwam geen duidelijkheid. Bij het zoveelste bezoek aan de internist verwelkomde hij mij met de woorden: “Ik weet nu de oorzaak van je maagklachten, ik zag je gisteren met die bakkerskar over de Haagweg scheuren alsof je door de duivel achterna gezeten werd”. Het kan haast niet anders of jouw jachtige manier van werken is de oorzaak van je maagklachten.”
Ik was me van geen kwaad bewust. Ik werkte in die tijd in een  brood- en banketbakkerij en behalve het werk  in de bakkerij, liep ik ook een broodwijk.  Dat wijk strekte zich uit van het oude gedeelte van Rijswijk tot de flats in de nieuwbouw. Dat was een heel eind fietsen. Daar kwam nog bij dat we veel  gereformeerde klanten hadden en die woonden meestal vierhoog. Ik was ingewerkt door mijn baas en die vond dat je niet te lang over zo’n wijk moest doen. Tijd is geld en de baas z’n centen zijn niet van blik. Al met al keihard werken, maar met vreselijk veel plezier. Ik had in die tijd een dijk van een conditie, maar ook die maagklachten. Uiteindelijk bleek dat een zweertje aan mijn twaalfvingerige darm te zijn. Dagelijks een lepeltje van een sterk naar salmiak smakend poeder maakte aan dat ongemak ook weer een eind.
Maar behalve hard werken was er ook ontspanning. Zo nam mijn baas me diverse malen mee naar voetbalwedstrijden van het Nederlandse elftal. Deze herinneringen en vele anderen kwamen een aantal jaren geleden weer boven toen ik het bericht kreeg dat mijn eerste baas was overleden op de leeftijd van 82 jaar. Ik ben naar de overdenkingdienst en de begrafenis geweest en daar kwamen mede door de toespraken nog veel meer herinneringen boven.
Toen één van de zoons vertelde dat hij op zijn sterfbed had gezegd “Daar gaat de profeet” hoorde ik het hem als het ware zeggen. Niet dat hij zich voor deed als een profeet -hij had ook bepaald ook geen profetische naam, gewoon Arie- maar ik kon me het zo goed voorstellen dat hij dat had gezegd omdat hij in de bakkerij ook veel bijbelse termen gebruikte.
Zo noemde hij een zekere Simon die bij ons werkte regelmatig “Simon de Zeloot” en mensen die stiekem of huichelachtig waren noemde hij consequent farizeeërs. Zelf was hij recht door zee,  nam geen blad voor zijn mond en liet  nogal eens vermaningen en waarschuwingen horen. En dat is in overeenstemming met wat volgens Van Daalen het woord profeet betekent.  Trouwens ook tijdens de laatste dagen van zijn leven had hij liggend in het ziekenhuis nog een profetische voorspelling gedaan. Hij had op een gegeven moment gezegd dat de specialisten wel een goede boterham verdienden maar dat ze zo druk waren dat ze hem waarschijnlijk in de toekomst alleen nog maar staande zouden kunnen opeten. Wat mij vooral trof was het verhaal dat zijn oudste dochter vertelde. Zijn vrouw en kinderen waren in de gelegenheid geweest om op een hele rustige manier afscheid van hem te nemen en de laatste dagen van zijn leven met elkaar voor hem te zorgen. Daar hadden ze stuk voor stuk een goed gevoel aan over gehouden en door het verdriet heen waren ze daar blij en dankbaar voor.

Dat is niet iedereen gegeven.  Soms kunnen mensen zomaar “omvallen” en dan komt de klap hard aan.  Daar is soms niets aan te doen, maar vaak ook wel.
In het verkeer vallen jaarlijks bijna 700 doden. Allemaal mensen die kinderen, man, vrouw of ouders hebben. Afscheid nemen is er niet bij. Die laatste lach, die warme handdruk of die kus, het was niet aan de orde. Het is eigenlijk misdadig als je door roekeloos  rijden familieleden voor altijd de mogelijkheid ontneemt om op de een of andere manier afscheid van hun dierbaren te nemen.  Ik herinner mij dat ik na afloop nog even met de vrouw van mijn oude baas heb staan praten. Ze zei dat ze mij een paar keer op de televisie had gezien en vond dat ik er soms een wat moe uit zag. Ik vertelde haar dat mijn eerste werkgever me had geleerd om hard en met plezier te werken en dat ik daar eigenlijk nooit meer van los gekomen ben. Dat kan op soms van je gezicht af te lezen zijn. Maar ik heb wel geleerd het een beetje te doseren, zodat die maagklachten niet zijn terug gekomen. Trouwens dat scheuren doe ik ook al jaren niet meer.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         

Lees alle recente blogs
KooSpee

Las vd week dat je op sommige Black Friday deals wel 30% korting krijgt, maar als je het niet nodig hebt en het dus niet koopt heb je 100% korting 😎

Black Friday 1 betalen = 2 krijgen. Laat de sint de papieren versie van mijn boek "Een flitsende carrière" cadeau geven en ontvang voor jezelf het e-book. Zie https://t.co/X2t9mSqbE…

Wilt u Koos Spee als spreker of dagvoorzitter?


Beroepsverkeer

Veilig en soepel door het verkeer zonder schade, letsel of bekeuringen

Beleid

Geen mooie woorden of dikke rapporten, maar praktische oplossingen

Handhaving

Effectief inzetten van mensen en middelen om uw doelstellingen te realiseren