Home

FC Utrecht-Ajax

Uit mijn boek 'Een flitsende carrière' (pagina 69/71)

FC Utrecht-Ajax

Je ontkomt er niet aan dat je tijdens je werk als officier van justitie terugdenkt aan de tijd dat je als agent op straat liep. Het grote verschil tussen een politieman en een officier van justitie is echter dat een politieman op straat min of meer het wetboek uit zijn hoofd moet kennen en dat een officier van justitie het boek erbij kan pakken en zich ook nog afvraagt als hij het artikel heeft gelezen, hoe je het uit moet leggen. Hij gaat dan op zoek naar jurisprudentie, dus uitspraken van een rechterlijke instantie die nader omschrijven wat de strafbare gedraging moet zijn om onder een bepaald artikel te vallen.
Maar soms heb je als officier van justitie ook niet de tijd om het eerst allemaal haarfijn uit te zoeken voor er gehandeld kan worden. Toen ik als officier van justitie in Utrecht werkte ben ik ook een aantal jaren voetbalofficier geweest. Dat was dan ook zoals ik dat al eerder omschreef een taakaccent, dat deed je erbij. Voor mij was het geen straf, ik mag graag naar een goed potje voetbal kijken en eerlijk gezegd vind ik de sfeer in zo’n stadion ook wel mooi. Hoewel de meeste keren dat ik de wedstrijden bezocht het niet altijd even gezellig was. De aanwezigheid van mij als voetbalofficier werd met name verwacht bij de risicowedstrijden. Dat waren er in Utrecht best veel. In ieder geval stond de zaak op scherp als FC Utrecht tegen Ajax, Feijenoord of ADO Den Haag speelde. Dan was er meestal een grote politiemacht aanwezig, dus veel agenten, de mobiele eenheid, politiemensen te paard en dienders met politiehonden aan de lange lijn. Als de wedstrijd om halfdrie begon, was je meestal om twaalf uur al in het stadion voor de voorbespreking en het toezien op het in goede banen leiden van de stromen supporters van de tegenpartij, die soms al vroeg in de stad arriveerden. Voor, tijdens en na de wedstrijd waren er altijd wel aanhoudingen van supporters die zich misdroegen. Deze verdachten werden dan overgebracht naar de cellen van het hoofdbureau van politie in Utrecht en daar lieten we ze meestal eerst een poosje afkoelen. Aan het eind van de middag, meestal lang nadat het laatste fluitsignaal had geklonken, ging ik dan naar het hoofdbureau en aan de hand van de processen-verbaal van aanhouding sprak ik daar de verdachten toe en besliste of ze weggestuurd werden met een geldboete, een dagvaarding voor de zitting of dat ze nog even een paar nachtjes logies en ontbijt kregen om daarna via een snelrechtprocedure veroordeeld te worden. Op die snelrechtzetting trad ik dan ook vaak op als officier en je zag dan geregeld dat supporters die bekendstonden om hun luidruchtige optreden na een paar nachtjes in de cel een stuk rustiger waren geworden. Na afloop van één van die snelrechtzettingen vroeg de voorzitter van de strafkamer aan mij of hij een keer zo’n risicowedstrijd en het hele gedoe daaromheen kon bijwonen. Ik vond dat prima en ik nodigde hem uit voor de risicowedstrijd FC Utrecht-Ajax. We waren nog maar net in het stadion toen de politie informatie kreeg dat er gedoe was met een supporterstrein op het station in Maarssen. De rechter en ik reden met de hoofdinspecteur van politie die op die zondag de leiding had, mee naar het station in Maarssen. Daar stond de supporterstrein langs het perron. De deuren en ramen van de trein waren open. Supporters hingen luid schreeuwend uit de ramen en een aantal liep op het perron en sommigen zelfs tussen de rails op het spoor waar de trein stond. Allemaal niet van gevaar ontbloot. Waarom de trein die als bestemming het station in Utrecht had, in Maarssen was gestopt is mij nooit duidelijk geworden. In ieder geval moesten de supporters weer in de trein en die moest door naar Utrecht, want daar stonden de bussen klaar om deze voetballiefhebbers naar het stadion te brengen. Het lukte niet ze weer te laten instappen daar in Maarssen, ook niet met netjes te vragen of ze zo vriendelijk wilden zijn hun zitplaatsen in het treinstel weer in te nemen. Het was duidelijk dat daar meer voor nodig was. Wij lieten de ME komen en ik gaf op het moment dat die gearriveerd was opdracht om ze desnoods met behulp van de wapenstok de trein weer in te krijgen. Dat werkte, want met wat duwen en een enkel tikje lukte het om de harde kern weer in de trein te krijgen. Toen de deuren waren gesloten en de trein richting Utrecht reed vroeg de rechter mij op grond van welk artikel ik deze opdracht had gegeven. Ik zei dat ik me daar op dat moment niet echt mee bezig had gehouden, maar dat ik het zeker de volgende dag zou uitzoeken.
Soms is handelend optreden even belangrijker dan het juridisch onderbouwen en soms moet je ook wel wat risico in het leven durven nemen.

 

 

Lees alle recente blogs
KooSpee

Vanuit de werkgroep handhaving km-tellerfraude hebben we nu al onze handen vol om de ‘terugdraaiers’ aan te pakken. Het aantal terugdraaiers zal aanzienlijk toenemen als de km stand…

Wilt u Koos Spee als spreker of dagvoorzitter?


Beroepsverkeer

Veilig en soepel door het verkeer zonder schade, letsel of bekeuringen

Beleid

Geen mooie woorden of dikke rapporten, maar praktische oplossingen

Handhaving

Effectief inzetten van mensen en middelen om uw doelstellingen te realiseren